<![CDATA[
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN">
<html>
<head>
<! Webdesign and realisation by :
________________________________________________
Fur Group
Ogier van Cralingenpark 48
3065 BB Rotterdam
The Netherlands
Telephone : 31 - 10 - 529.00.17
Telefax : 31 - 10 - 529.05.16
E-mail : sales@furgroup.nl
If you have comments or questions about this site
please feel free to contact us !
_________________________________________________
->
<title>Ride2Rome | Stijd tegen kinderkander | Kika</title>
<META http-equiv="content-type" content="text/html;charset=iso-8859-1">
<META NAME="author" CONTENT="Fur Data - Fur Group">
<META NAME="subject" CONTENT="Kika">
<META NAME="classification" CONTENT="Kika">
<META NAME="revisit-after" content="10 days">
<META NAME="rating" content="general">
<META NAME="robots" content="index, follow, all">
<meta name="verify-v1" content="fpzUOGFTMT2K6KL1yiVFZhk3NLaSuwieuWWG159/wo0=" />
<META NAME="description" CONTENT="Fietstocht naar Rome. Als wij ons ergens voor gaaan inzetten dan zal het voor KiKa zijn. Deze organisatie moet het geheel van vrijwilligers hebben en elke vorm van overheidssteun ontbreekt! ">
<META NAME="Keywords" CONTENT="fietsroute, fiets, rome, gravenzande, nederland, italie, kika, kindekanker, inge de bruin, kinderkanker centra">
</HEAD>
<BODY>
<h1>Waarom KiKa?</h1>
Veelvuldig wordt ons de vraag gesteld: <BR>
“Waarom doen jullie deze actie voor KiKa?” <BR>
<br>
Wij zouden kunnen zeggen: “Kijk op de site van KiKa zelf en zie daar wat zij allemaal doen voor de kinderen in Nederland die aan deze vreselijke ziekte lijden!” Maar dit zou te gemakkelijk zijn en er zijn dan ook meerdere redenen waarom wij beiden juist voor KiKa hebben gekozen als doel voor onze fietstocht. <br>
<br>
Een jaar geleden kregen wij het idee om naar Rome te fietsen, een fietsroute van ruim 2200 kilometer. Gelijk dachten wij toen: “Dat zou een mooie uitdaging zijn om deze afstand af te leggen”.. En om deze uitdaging inhoud te geven leek het ons goed, om er een goed doel aan te koppelen! Nou die zijn er dan ook voldoende. Omdat wij de laatste tijd helaas veel mensen in onze familie- en kennissenkring door deze vreselijke ziekte kanker hebben zien ontvallen, was al snel duidelijk dat het zeker hier mee te maken moest hebben. <br>
<br>
Wij hebben de hiervoor genoemde mensen ontzettend veel zien lijden en ook hebben wij toen vaak gedacht: “Je moet er toch niet aan denken dat een kind zoiets overkomt”. Maar helaas, ook dat gebeurt. <br>
Na enig zoekwerk en wat contact met KiKa was voor ons al snel duidelijk: als wij ons ergens voor gaaan inzetten dan zal het voor KiKa zijn. Deze organisatie moet het geheel van vrijwilligers hebben en elke vorm van overheidssteun ontbreekt! <br>
<br>
<h1>Versneld resultaat in de strijd tegen kinderkanker is nodig</h1>
Bijna 30% van alle kinderen met kanker overlijdt nog steeds aan deze ziekte. Ruim 70% geneest, maar door een agressieve behandeling kunnen zowel tijdens als na de therapie vervelende bijwerkingen ontstaan. Hart, of longen bijvoorbeeld, blijken soms na de genezing van kanker (ernstig) te zijn beschadigd. <br>
<br>
<h1>Nieuwe wetenschappelijke aanwijzingen</h1>
Dankzij de informatie uit nieuw genenonderzoek weten we bijna zeker dat we nieuwe behandelingsmogelijkheden kunnen ontwikkelen om kinderkanker vaker te kunnen genezen en 'vriendelijker' te kunnen behandelen. Elk kind dat kanker heeft of krijgt, kunnen we dan tijdens én na de behandeling veel meer kwaliteit van leven geven. Wat is er nodig om dat te laten gebeuren? <br>
<br>
Extra geld zet de vaart erin. Bestaande fondsen richten zich op alle vormen van kanker bij volwassenen en kinderen. Kanker bij kinderen is veel zeldzamer dan bij volwassenen. Gelukkig maar! Dit is tegelijkertijd een probleem want hierdoor richten deze fondsen zich niet speciaal op kinderkanker. Vernieuwend onderzoek voor kinderkanker vereist een aanpak die gericht is op specifieke genetische eigenschappen voor kinderkanker. KiKa vraagt voor dit onderzoek steun. KiKa werft fondsen met de campagne 'Maak ons blij: Kinderen Kankervrij' voor onderzoek waarmee versneld kan worden gewonnen van kinderkanker. <br>
<br>
<h1>Over Kika</h1>
KiKa (Kinderen Kankervrij) werft fondsen, die ten goede komen aan de zeven kinderkankercentra in Nederland: Emma Kinderziekenhuis AMC Amsterdam, UMC Groningen Koningin Beatrix Kinderkliniek, Willem-Alexander Kinder- en Jeugdcentrum Leiden, UMC St. Radboud Kinderziekenhuis Nijmegen, ErasmusMC - Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, VU medisch centrum in Amsterdam, Wilhelmina Kinderziekenhuis Utrecht. <br>
<br>
Om precies te zijn: aan onderzoek waarmee deze centra versneld therapieën beschikbaar willen maken voor een betere behandeling en genezing van kinderkanker. Minder pijn en strijd. En meer genezing en kwaliteit. Dat is waarvoor KiKa uw steun vraagt. Want kinderen met kanker worden liever gisteren beter dan vandaag. <br>
<br>
<h1>Doelstellingen </h1>
De stichting heeft als algemeen doel: het werven van fondsen voor vernieuwend onderzoek en andere activiteiten op het gebied van kinderkanker, gericht op minder pijn en strijd, meer genezing en een hogere kwaliteit van leven op latere leeftijd.
Meer specifiek streeft KiKa naar: <br>
1. Verhoging van de genezingskans. <br>
2. Verbetering van de kwaliteit van de behandeling (minder agressief waar mogelijk). <br>
3. Vermindering van bijwerkingen na de behandeling (effecten op latere leeftijd). <br>
<br>
Versneld resultaat in de strijd tegen kinderkanker is nodig <br>
Bijna 30% van alle kinderen met kanker overlijdt aan deze ziekte. Ruim 70% geneest, maar door een agressieve behandeling kunnen zowel tijdens als na de therapie vervelende bijwerkingen ontstaan. De huidige chemo’s zijn dusdanig agressief dat kinderen die vandaag genezen zijn verklaard op latere leeftijd alsnog bepaalde orgaandefecties kunnen krijgen. <br>
<br>
<h1>Nieuwe wetenschappelijke aanwijzingen</h1>
Dankzij de informatie uit nieuw genenonderzoek weten we bijna zeker dat we nieuwe behandelingsmogelijkheden kunnen ontwikkelen om kinderkanker vaker te kunnen genezen en 'vriendelijker' te kunnen behandelen. Elk kind dat kanker heeft of krijgt, kunnen we dan tijdens én na de behandeling veel meer kwaliteit van leven geven. Wat is er nodig om dat te laten gebeuren? <br>
<br>
<h1>Extra geld zet de vaart erin</h1>
Meer dan 95% van de bestaande fondsen richten zich op alle vormen van kanker bij volwassenen. Kanker bij kinderen is veel zeldzamer dan bij volwassenen. Gelukkig maar! Dit is tegelijkertijd een probleem want hierdoor richten deze fondsen zich niet speciaal op kinderkanker. Vernieuwend onderzoek voor kinderkanker vereist een aanpak die gericht is op specifieke genetische eigenschappen voor kinderkanker. KiKa vraagt voor dit onderzoek extra steun. <br>
<br>
<h1>De 7 centra</h1>
KiKa heeft ervoor gekozen alle 7 academische kindercentra in Nederland te begunstigen. Deze centra hebben hun onderzoeksactiviteiten namelijk gebundeld en sluitend op elkaar afgestemd. Gezamenlijk dekken zij zo een ongekend breed spectrum van de kinderoncologie af. Het is de beste garantie dat geworven fondsen maximaal, efficiënt en daarmee effectief zullen worden benut. <br>
<br>
<h1>KiKa werft fondsen voor de volgende kinderkankercentra: </h1>
• Emma Kinderziekenhuis AMC Amsterdam <br>
• UMC Groningen Koningin Beatrix Kinderkliniek <br>
• Willem-Alexander Kinder- en Jeugdcentrum Leiden <br>
• UMC St. Radboud Kinderziekenhuis Nijmegen <br>
• ErasmusMC - Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam <br>
• VU medisch centrum in Amsterdam <br>
• Wilhelmina Kinderziekenhuis Utrecht. <br>
<br>
Samenwerking <br>
<H1>KiKa werkt samen met de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker (VOKK) en met het SKION. </H1>
Het VOKK steunt en begeleid ouders, broers, zussen en grootouders van kinderen met kanker. En de kinderen met kanker tijdens en na de ziekte en behandeling. <br>
Het SKION is een landelijk netwerk dat wetenschappelijk onderzoek naar kanker bij jeugdigen ondersteunt en samenwerkt met andere betrokkenen bij de kinderoncologie in binnen en buitenland. Binnen het SKION zijn de 7 kinderkankercentra actief die KiKa ondersteunt. <br>
<br>
U vindt meer informatie over Kika op: www.kika.nl <br>
<br>
Sponsormogelijkheden Ride2Rome <br>
Bedrijven: <br>
<br>
Vermelding op de site met Logo , met verwijzing naar (eventueel) uw eigen website <br>
Logo op één shirt. Dit shirt komt vol met logo's inclusief de tekst: Ride 2 Rome 4 KIKA <br>
Logo op één shirt inclusief dit wielershirt als aandenken <br>
Logo op internet , logo op één wielershirt inclusief wielershirt <br>
Wielershirt geheel naar uw eigen ontwerp inclusief uw eigen logo. In dit shirt wordt één week gereden ... <br>
Bijbestellen van dit shirt <br>
<br>
Alle bovenstaande prijzen zijn vanaf prijzen. Er mag uiteraard meer geld geschonken worden. <br>
<br>
Kilometersponsoring: <br>
Wij gaan in totaal 2200 km fietsen voor de stichting KIKA. Natuurlijk kunt u een aantal km sponsoren. Bijvoorbeeld: <br>
<br>
€ 0.25 per KM = € 550.00 <br>
€ 0.05 per KM = € 110.00 <br>
<br>
Dagsponsor: <br>
Elke dag wordt de sponsor van de dag groot in Beeld gebracht op onze internet site. <br>
Uw bedrijf kunt u op deze manier uitstekend promoten. Uiteraard met logo en link naar uw eigen site. <br>
<br>
De Kosten voor deze sponsoring zijn € 200.00 < <br>
<br>
U kunt zelf uw favoriete dag kiezen. Vanaf 22 mei tot en met 14 juni. <br>
<br>
Sponsoring op maat: <br>
Ziet u het wel zitten om met uw bedrijf te sponsoren maar ziet u in bovenstaande niets waar uw voorkeur naar uit gaat dan kunnen wij, samen met U uiteraard een geheel op maat gemaakt sponsorplan ontwikkelen. <br>
<br>
Particulieren: <br>
Voor particulieren is het uiteraard mogelijk om elk bedrag te sponsoren wat men kan missen voor dit goede doel. Iedere euro is er een die helpt in het onderzoek naar kinderkanker. <br>
Wij willen duidelijk maken dat all het geld, dat wij ontvangen voor de sponsoring op géén enkele wijze gebruiken voor de onkosten van deze reis. <br>
<br>
<h1>Alles gaat naar het goede doel</h1>
Alle bedragen worden ook vermeld op internet tenzij anders overeengekomen met de desbetreffende sponsor. <br>
<br>
<br>
<br>
De fietstocht gaat 22 mei 2008 om 09.00 uur in s’-Gravenzande van start en zal eindigen op 11 juni 2008 bij de beroemde Sint Pieter kerk in Rome. <br>
<br>
Onze totale route bedraagt 2200 km. We zullen gemiddeld per dag dus minimaal 110 km moeten afleggen. <br>
Als alles meezit, hopen we ook enkele rustdagen in te plannen, dit bepalen wij tijdens de fietstocht. <br>
In de ochtendsessies rijden we het meest, na ca. 2/3 van de dagtijd zullen we een stevige luch (koolhydraten, pasta e.d.) nemen. <br>
<br>
1e dag: ’s-Gravenzande – Made. <br>
2e dag: Made - Maastricht. <br>
<br>
De eerste 2 dagen zal Barry Disselkoen “de nieuwe boogie” ons vergezellen en steunen. Vanaf dag 3 zullen we het samen moeten doen. <br>
<br>
Vanaf Maastricht zullen we heel Duitsland doorkruisen waarna we de Alpen in Oostenrijk zullen moeten overwinnen. <br>
Hierna gaan we via Venetië, waar we een rustdag willen houden, verder naar Rome. <br>
<br>
<h1>Ben jij het binnen spinnen ook zo zat? Haal je fiets van zolder, blaas het stof eraf en spring erop. </h1>
<h1>KIKA, HERE WE COME! </h1>
Zaterdag 14 juni starten we een fietstocht van ca. 65 km van ’s-Gravenzande - Rotterdam -’s-Gravenzande. <br>
<br>
De fietstocht gaat om 11.30 in ‘s-Gravenzande van start (bar de Promenade, Langestraat 50) en zal daar ook weer eindigen. <br>
<br>
Het doel van deze tourtocht is véél geld bijeen te fietsen voor de stichting KIKA en om Wendy & Fulco te vergezellen in hun laatste stukje van hun Ride2Rome! <br>
<br>
Natuurlijk hopen we dat u zich massaal inschrijft via info@ride2rome.nl voor deze tourtocht. <br>
<br>
Het inschrijfgeld bedraagt € 25,= incl een t-shirt + 2 consumptiebonnen van de Promenade waar we na afloop met z’n allen wat zullen drinken. <br>
<br>
<h1>Dag 01 | 's-Gravenzande - Made</h1>
Na uitgezwaaid te zijn door vele vrienden, familie, sponsoren en bekenden zijn we op weg gegaan voor onze eerste dag naar Rome. <br>
Via de pont bij Maassluis, kwamen we in Rozenburg waarna we richting Rotterdam reden. Vanaf Rotterdam ging onze route via Barendrecht, Zwijndrecht, Dordrecht naar de Moerdijkbrug. Daar hebben we van de lunch genoten, een welverdiende! <br>
<br>
Hierna dus over de Moerdijkbrug via Zevenbergschenhoek waarna we na 85 km Made binnenreden wat onze eerste overnachtingsplaats is. We blijven slapen bij maurice, de compagnon van fulco. Morgenvroeg zullen we onze weg vervolgen naar Maastricht. <br>
<br>
Echte tegenslagen hebben we niet gehad vandaag, wel de eerste pech, want de tomtom werkt niet naar behoren. Maar als 't goed is wordt dat vandaag nog verholpen. Ook was het rijden met de bobtrailer véél zwaarder dan gedacht, of was het toch de bagage die er in zat? <br>
<br>
We willen trouwens iedereen die vanmorgen bij ons vertrek aanwezig was hartelijk bedanken. <br>
Dit geeft echt 'n goed gevoel! <br>
<br>
Groetjes Fulco, Wendy en Barry <br>
<br>
<h1>Dag 02 | Made - Maastricht</h1>
De kortste en mooiste route naar Maastricht leidt door België! <br>
<br>
Nadat gisteren de tomtom op vakkundige wijze is gerepareerd, konden we vandaag Made achter ons laten. Dankzij de gastvrijheid van Maurice hebben we de eerste nacht heerlijk geslapen. <br>
5 km buiten Made kregen we de eerste beproeving, een kasseienstrook die niets onder deed voor Parijs-Roubaix. Wat resulteerde in 'n afgebroken tomtom standaard. Maar met de mobiele telefoon kan je het thuisfront direct 'n nieuwe laten kopen. <br>
We vervolgden onze tocht en kwamen al snel in Ulvenhout, waar we bij 'n bevriende kapper even snel 'n bakkie deden. Hierna ging de tocht via Chaam naar Baarle-Nassau, waar we de Belgische grens over gingen. Na 500 meter in België dacht Barry dat we in Engeland waren. We moesten nl links gaan rijden. We gingen richting Turnhout, waar we wat tie-raps konden scoren om de tomtom vast te zetten. <br>
De route ging vervolgens langs mooie wegen door héél gezellige dorpjes zoals: Mol, Paal. Balen (dat is balen zeg), Zolder richting Zonhoven waar we na 99 km van de lunch gingen genieten. Onderweg moesten we nog wat klunen omdat ze een nieuwe weg aan gingen leggen. Wendy voelde zich meteen één van: allez.a llez, Zimbabwe! Maar het was best leuk om even door modder en grind te fietsen en te lopen. Helaas kwam er natuurlijk ook modder onder onze schoenen waardoor Barry zijn schoenen later niet goed los kreeg en met het asfalt en grind kennismaakte. Volgens Barry stapte hij gewoon anders af, als rechtuit. <br>
<br>
Na de lunch zijn we via Genk, Slenaken en wat andere mooie Belgische dorpjes verder in de richting van Maastricht gegaan. Bij het binnenrijden van Maastricht was er toch wel enige opluchting. We hadden 't tenslotte weer gehaald. Toen we na 134,5 km hotel van de Valk bereikt hadden, stond Bartho, de manager ons al op te wachten en mochten we met fiets en al binnenkomen. De dames achter de receptie, vertelden ons dat we omdat we op de fiets kwamen bijna heilig zijn in dit hotel. Hierbij willen we dan ook iedereen alvast bedanken voor de gratis overnachting en het aangeboden diner! Een pluim gaat vandaag naar Wendy & Barry, die nog nooit zo'n lange rit hadden gereden en dit tóch maar gewoon flikten. Hierbij bedanken we Barry óók voor 2 dagen steun en gezelligheid. <br>
<br>
<h1>Dag 03 | Maastricht - Zülpich</h1>
Gisteravond heerlijk gegeten en geslapen op uitnodiging van en in Hotel van der Valk in Maastricht. Het was tevens afscheid nemen van Barry "de nieuwe boogie". Om hem op te halen en ons nog even uit te zwaaien kwamen Leo en Lea Schalkoort ook naar Maastricht. Dat wetende kreeg Leo gelijk de opdracht een onderdeel van de tomtom te kopen en mee te nemen. Nou dat hebben we allemaal geweten. Want ja, waar laat je zoiets? Lea wist 't zeker: eerst lag 't op tafel, later in de tas, op 't bed of in de auto. Na al die mogelijkheden te hebben onderzocht, wat uiteraard gepaard ging met de nodige woordenwisselingen kwam het onderdel uiteindelijk boven water en zat 't al die tijd gewoon in Leo zn overhemd! Vanmorgen was dáár dan écht het moment om samen verder te gaan. <br>
<br>
Boogie bleef nog even wachten op zn vriend Thomas Dekker die 'n shirt kwam signeren. (Biedt U voor KIKA?) Al na 'n paar kilometer wisten we, dit gaat 'n zware etappe worden. In limburg zijn n.l. nogal wat heuvels die je over moet.. Via Berg en Terblijt en Valkenburg kwamen we in Schin op Geul. Daar las ik met tranen die langs mn wangen biggelden, een sms van Barry. Thanks daarvoor Bar! Hierna via Heerlen naar Kerkrade waar we de duitse grens over gingen. Vervolgens gingen we in de richting van Aken. In een dorpje net voor Aken zijn we even bij de apotheek geweest voor pijnstillers en zalf voor Wendy dr knie. Die speelde n.l. nogal op in de heuvels. We hebben daar ook maar even heerlijk onze eerste pauze ingelast. Hierna weer verder richting Aken. Na twee klimmen en afdalingen kwam Fulco (dommie!) er achter dat bril en handschoenen waren vergeten. Dus aanhanger afgekoppeld en terug racen. Gelukkig ze lagen er nog. Maar ja, je laat even 'n vrouw alleen en er stoppen: auto's, scooters en fietsers om te vragen of ze hulp nodig had. Zou dat andersom ook gebeurt zijn vraag je je dan gelijk af. Waarschijnlijk niet! Haha. <br>
<br>
In Aken hebben we van 'n heerlijke lunch genoten, uiteraard wéér pasta. Hier sprak 'n man ons aan over onze fietsen en ons karretje. Toen we vertelden voor 'n goed doel naar Rome te fietsen kwam hij even bij ons zitten en wilde alles weten. Hij had zelf wel eens de rit Aken-Rome gefietst en waarschuwde ons voor de Eiffel. Nadat hij nog snel even meldde dat hij op de site ging kijken en ons vroeg om misschien volgend jaar zoiets samen te doen,ging hij weg. Wij ook,vol goede moed naar de Eiffel. We hebben 't écht geweten. Wat een gemene klimmetjes zaten er tussen. Eentje was er volgens Wendy zelfs 11 km lang. De afdalingen daarentegen maakten toch wel iets goed. Op één van de afdalingen was 't wegdek erg slecht en viel de tomtom uit zn houder. Wendy zag hem als 'n stuiterbal langs komen en kon m nog maar net ontwijken. Beschadigd aan alle kanten lag hij in de berm. Wonder boven wonder deed hij 't nog steeds. De laatste 30 km kregen we alles voor onze kiezen,wind en regen. Dus ja,regenjacks aan (sorry sponsoren) en gewoon (nou ja gewoon) doorgaan. Na 112 moeizame, zware kilometers kwamen we langs één van de stadspoorten van Zülpich, waar we een km later 'n leuk hotelletje vonden. Ons plekje voor de nacht. Kapot maar voldaan het eerste drankje naar binnen gewerkt en terug blikken op weer 'n gehaalde etappe. Nog 17 te gaan! Wordt vervolgd..... <br>
<br>
<h1>Dag 04 | Zülpich - Rhens</h1>
Na 'n heerlijk Duits ontbijt met zuurbrood weer op weg. Helaas begon de dag wat minder, harde tegenwind en regen. De eerste kilometers gingen wél 'n stuk gemakkelijker dan gisteren in 't Limburgse heuvelland. Via Euskirchen, Bonn, Rheinbach kwamen we in Arsdorf terecht. Een klein dorpje waar we net buiten 't dorp, een zwaar bewaakt ufo-achtig gebouw tegen kwamen. Van daaruit ging 't heuvel op en gelukkig ook weer af naar Remagen. De plaats waar de Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog voor 't eerst de Rijn overstaken. De ruïne van de verwoeste spoorbrug herinnert daar nog steeds aan. In Remagen hebben we na 53 km ook onze eerste stop van de dag. Met heerlijke warme wafels, kersen, ijs en slagroom. <br>
<br>
Een fietsreisje langs de Rijn Rijn Rijn, oh wat hebben we 't fijn,fijn,fijn. Na de koffie pauze in Remagen,(met 'n heerlijke wafel) een fietspad gevolgd van 45 km langs de Rijn. Echt schiterend was 't uitzicht en de omgeving. Af en toe stopte het fietspad en hebben we uitstapjes gemaakt langs 'n spoorbaan,'n snelweg en 'n industriegebied. Langs de Rijn nog wat Nederlanders tegen gekomen die dus idd een reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn maakten. En na 98,4 km een lunchstop gemaakt in Koblenz, de stad waar de Moesel en de Rijn elkaar kruisen. <br>
Ze zeggen wel eens: save,the best for last! Nou dát hebben we vandaag echt gedaan. Na de lunch konden we direct onze regenjacks weer aan doen. Daarna moesten we verplicht over 'n rommelmarkt met onze fiets. Ja en dan niet zomaar eentje, nee een van wel 3 kilometer lang. In de regen met zeurende Duitsers. Hehe 't eind kwam in zicht en toen kregen we de leukste 10 kilometers van de dag. Afwisselend moesten we over,inmiddels kletsnatte en spekgladde kasseien en over grindpaden. Jullie raden 't al, géén pretje en dat is zacht uitgedrukt. Wendy dr kilometerteller stuiterde nog even van haar stuur af, zo ging 't tekeer. <br>
<br>
We hadden afgesproken dat als we na 110 km iets tegen zouden komen, we dat zouden doen.. Bij 110.3 km stond 'n hotel langs de rijn. Jippie. Haha na 5 minuten lagen we al in 'n deuk. Wendy vond de inrichting iets weg hebben van 'n bejaardentehuis. Maar ja,dan eentje van rond 1900. Daarna gingen we even op 't terras wat drinken. We zagen toen direct de rest vd aanwezige gasten. De gemiddelde leeftijd is ongeveer 103 jaar. De één met elektrisch karretje, de ander met rollator. We kwamen dus écht niet meer bij. Het uitzicht daarentegen is mooi, op de Rijn! Tenminste als er niet toevallig 'n trein langsraast. Die rijdt nl zo'n 10 meter van 't hotel af, voorbij. Al met al dus weer 'n dag met leuke dingen. <br>
Morgenochtend gaan we weer vol goede moed verder met onze Ride2Rome. Misschien zullen sommigen denken: en die tent nou? Nou zoals jullie weten, gaat 't opzetten van 'n tent niet samen met regen. Godzijdank wéér 'n dag uitstel! Wordt vervolgd............denken we. <br>
<br>
<h1>Dag 05 | Rhens - Wolfskehlen</h1>
Uitgezwaaid door de hoteleigenaar en zijn vrouw zijn we weer op weg gegaan. Volgens de man gingen we de zon tegemoet. U begrijpt uiteraard wel dat we na 2 kilometer onze regenjacks aan konden doen. We hebben de eerste 15 kilometer deze jackies aan en uit kunnen trekken. <br>
Na 'n paar kilometer kwamen we 'n leuke bewegwijzering tegen met daarop de afstand naar Rotterdam. Waarschijnlijk wél over de Rijn gemeten. <br>
Dat het niet voor iedereen even leuk is om 'n reisje langs de rijn te maken zagen we in Boppard (uit te spreken zoals Paul de Leeuw alias Bob de Rooy) In dit dorp werd een man of vrouw van een Nederlands schip af gedragen door Duitse verplegers.
Na Boppard kwamen we in St. Goar, de plaats die bekendheid kreeg door de Loreley. We hebben ook nog even een foto gemaakt van de berg van de Loreley. Diegenen die niet weten wie of wat Loreley is kunnen nu even gaan Googlen. Na St Goar hebb we na 55 km een pitstop gemaakt in Bingen, waar we 't eerst druk hadden om de vele vliegjes van ons af te slaan. Onze witte Timmers tenues waren bijna zwart van de vliegjes. Heel vies dus. <br>
<br>
Na de pitstop dachten we, eh hoopten we van de vliegjes af te zijn. Helaas. Ik denk dat ze onderweg naar Rome zijn want we hadden 't heel druk met deze lieve kleine beestjes van ons af te slaan. In Ingelheim am Rhein hebben we van de lunch genoten. Wat op 't eerste gezicht een grote stad leek, had weinig voor de lunch te bieden. We hebben toch nog 'n café gevonden dat 'n ei op zuurbrood kon regelen. Trouwens inmiddels Wendy dr lievelings brood. (bah) Na de lunch moesten we weer verder richting Nieder-Olm. Helaas waren wat verkeersbordjes verdraaid, waardoor we 'n beetje in de rondte reden. Uiteindelijk vond Wendy de goede weg. Wel was er door 't heen en weer gaan op de verkeerde weg, iets verbogen en afgebroken van onze aanhanger. Met wat speciaal gereedschap ('n steen) konden we 't toch nog repareren zodat we verder konden. <br>
Na Nieder-Olm moesten we op weg naar Nierstein waar we met 'n pont de Rijn over moesten. Tot hier duurde ons reisje langs de rijn. Tot op dat moment waren we van plan om te kamperen....... <br>
Haha voor Fulco kwam er wéér 'n excuus om dit niet te doen. Fred ( voor wie hem niet kent, Fulco z'n broer) zou langs komen met reserve onderdelen voor de speciaal door Compete vervaardigde lader en moest ook 'n slaapplaats. Dus toch maar 'n hotel zoeken. In het dorp waar we wilden slapen waren volgens onze info 2 hotels. <br>
Het eerste zat vol. En nadat we het tweede hadden gevonden, zijn we toch maar doorgereden naar 't volgende dorp. Wat was nl het geval: we gingen kijken en kwamen alleen 'n oude, demente, dove, bejaarde man tegen, die ons uiteraard niet begreep. Volgens ons was 't dan ook geen hotel meer. <br>
We moesten nu tóch nog 4 km fietsen, wat ons totaal vd dag op bijna 129 km bracht. Gelukkig was 't hotel prima. Daar hebben we ook heerlijk gegeten. Helaas ging tijdens 't eten de keuken dicht dus helaas geen toetje. Nu is 't wachten op Fred en dan slapen. Want morgen wacht weer 'n nieuwe dag. <br>
<br>
<h1>Dag 06 | Wolfskehlen - Durlach</h1>
Gisteravond tegen 23 uur kwam Fred aan. Natuurlijk niet zomaar, hij kwam om de lader van de tomtom te vervangen. Samen even door 't hele saaie dorp gewandeld en daarna gaan slapen. Natuurlijk hadden we misschien beter eerst iets aan de fiets kunnen doen, maar deze stond achter slot en grendel en deze dommie was vergeten om de sleutel te vragen. Nou ja dan maar anderhalf uur eerder op. Half 6 ging dus de wekker vanmorgen. Oeps dat is vroeg. Eerst met zo'n drietjes ontbeten en daarna aan de fiets werken. Rond half 9 zo'n beetje weggegaan, uitgezwaaid door Fred. Even schrokken we, want we voelden alle drie nattigheid. Gelukkig konden de regenjacks uit blijven. We hadden afgesproken om 't eerste gedeelte van de dag even door te rijden en niet teveel te stoppen voor foto's. Wel langs erge leuke dorpjes gekomen zoals: Lorsch, Heppenheim en Viernheim. <br>
In één vd dorpjes was circus Krone. Ons werd nog even gevraagd wat trucjes op de fiets te doen maar toen we over geld begonnen was 't snel over. <br>
Net voor Heidelberg onze eerste stop gemaakt na 55 km. En omdat 't zo warm was, onszelf maar getrakteerd op heerlijk ijs. Maar ja we moesten toch verder. <br>
In Heidelberg heb ik Wendy maar voorgesteld dat ze als we thuis komen,'n baan als fietskoerier moest nemen. Ze racete tussen auto's door alsof ze er niet stonden. In dezelfde stad kwamen we ook langs 'n enorm groot Amerikaanse kazerne en woongebied. Het was wel lachen want er werd ineens volop Engels gesproken. Ook was wel duidelijk wat Amerikanen graag doen. We hebben denk ik ca. 100 bbq's gezien daar. <br>
<br>
Na Heidelberg waren we even het spoor bijster. De tomtom wilde ons de snelweg op hebben. Maar jullie begrijpen wel dat we dit niet wilden. We hebben toen in 'n beetje 'n zigzag route de snelweg ontweken. Weliswaar reden we hierdoor 15 km om en kwamen we op hele, hele drukke wegen terecht. ( en ja vaders, moeders, kinderen, vrienden en sponsoren, we hebben goed uitgekeken) Helaas kwamen we onderweg helemaal niets tegen om lekker te lunchen. Onze lunch was dan ook 'n fles cola en wat choco croissants. <br>
Na deze heerlijke lunch die we ergens op 'n stoep hebben genuttigd gingen we verder in de richting van onze eindbestemming van vandaag Durlach, bij Karlsruhe in de buurt. <br>
In één vd dorpjes na Heidelberg kwamen we een kabelaan tegen. Dichtbij gekomen zagen we dat er alleen stenen of kolen in de wagentjes zaten. Omdat we om waren gereden kregen we nogal wat klimmetjes voor onze kiezen. Op één van die klimmen volgde 'n verschrikkelijke afdaling, nl bijna 3 kilometer los grind. Ja en als je dan valt heb je gelijk binnenwaartse sproeten. Onderweg kwamen we bij 'n poort die de toegang vormde voor het stadje Bruchsal. Daar doorheen kwamen we een schitterend Barokschloß tegen uit de 18de eeuw. Wel 'n fotomoment waardig dachten we. Daar nog even onze verdiende cola gedronken en weer opgestapt voor de laatste 25 km. <br>
En dan.....? Ja dan ga je tóch denken? Gaat 't nog regenen vandaag of komt er nog iemand langs? Nee niets van dit alles. We gaan kamperen! Eindelijk! Wendy had de tent in no time opgezet, en Fulco Keek uiteraard toe. Waarop hij de opdracht kreeg om de slaapmatjes dan maar op te blazen. En uiteraard de shirts van de sponsoren te wassen. We werden net nog even gebeld door de WOS en waren live in de radio-uitzending, morgen zullen ze weer bellen meldden ze. Nu eerst even douchen een dan kijken of er nog iets te eten is. We laten jullie uiteraard morgen weten, hoe de eerste dag camping is bevallen. En komt er nog 'n 2de dag? <br>
By the way, vandaag hebben we 127,8 km afgelegd. <br>
<br>
<h1>Klimmen in het Zwarte Woud</h1>
Gisteravond was 't dan eindelijk écht zover. Geen excuses, geen regen dus,.... de tent in. Ik dacht dat 't écht goedkoop zou zijn. Maar ik vond € 21,50 nog best veel geld om af te zien, haha. <br>
We hebben wel lekker gegeten op de camping, uiteraard schnitzel, want iets anders stond niet op de kaart. <br>
Daarna nog even gezeten en dan ja, dan toch maar de tent in. We lagen nog niet goed en wel of ik begon 't erg warm te krijgen. O.k. slaapzak open dan maar. Om 23 uur moest ik er dan toch maar even uit. Even naar het toilet en wat drinken. Daarna dan maar weer de tent in maar van harte ging 't niet hoor. <br>
Vanmorgen zijn we om 7 uur opgestaan en meteen begonnen met opruimen en afbreken. Om 8 uur konden we n.l. verse broodjes halen en daar hadden we wel trek in. De broodjes zagen er goed uit, helaas hadden ze geen beleg. U begrijpt dat ik 't camperen steeds leuker vond. Gelukkig zat een paar kilometer verderop een filiaal van Aldi. Ons ontbijt werd zo toch nog aangenaam, ergens op 'n bankje in 'n woonwijk. Wat we over hadden, hebben we netjes aan 'n oudere dame gegeven die er erg blij mee was. <br>
<br>
Daarna begon dus voor ons de tocht voor vandaag. Die erg zwaar is. Bijna alleen maar klimmetjes en dan kilometers lang. Net als je dan denkt, jippie we mogen naar beneden, komt er wel weer 'n splitsing waar we heen moeten. Na 49 kilometer zijn we dan ook écht even aan rust toe. Dit keer in 't plaatsje Calw. <br>
Na de stop in Calw, moesten we direct aan de bak. Wow wat 'n klim kregen we voor onze kiezen. Deze eerste was kort en heftig. Maar nog vele zouden volgen. We hebben vandaag de mooist mogelijke route gekozen, door 't Zwarte Woud. Nooit gedacht dat dát zo heuvelachtig was. Je hoort altijd dat busladingen vol bejaarden er naartoe gaan. Toch is 't daar best lastig lopen met rollator kunnen wij jullie vertellen. <br>
Het tempo lag dan vandaag ook niet bijster hoog. Ja de heuvels af,wél! De lunch hebben we vandaag genoten in Herrenberg. Tóch zat 't daar ook weer niet echt mee. Wendy had vanmorgen gezegd dat ze wel weer trek had in Pasta. We kwamen bezweet aan in Herrenberg en vonden heel snel 'n pizzeria. Wat de mensen daar op 't terras aten zag er erg goed uit. Het duurde alleen 'n beetje lang voordat we geholpen werden. Ik dus naar binnen en bestellen. Maar helaas het was 14.00 uur en toen ging de keuken dicht. Dus ook de mensen die nog zaten te eten konden niets meer ná bestellen. Raar volk die Duitsers. Want volgens ons gebeurt dat niet in Nederland. Maar goed we hadden snel iets anders gevonden. <br>
<br>
Na de lunch 't laatste stukje van vandaag gereden. We zijn tot aan Nehren gereden, onderaan de Schwabische Alp, de zwaarste beklimming in Duitsland op onze route. Maar toch gebeurde ook in 't laatste stuk nog wel wat. We hebben 'n onnodige klim gemaakt van ongeveer 'n kilometer lang met zo'n 10% die Wendy uiteraard véél makkelijker deed dan ik. Toen we boven kwamen, zagen we dat we verkeerd zaten en mochten weer naar beneden. Eenmaal op de goede weg ging 't redelijk snel tot aan de laatste 4 kilometer. Dáár heb ik even gekeken en gevoeld hoe 't Duitse asfalt lag. Het vallen viel wel mee, maar 't neerkomen niet. Wat was 't geval: ik zei tegen Wendy, linksaf. Gelijk er achter aan: oh nee toch niet. Helaas stuurde Wendy al naar links en ik ging rechtdoor. Boem dus. Maar ja,ik heb van de week geleerd dat je dan niet valt maar gewoon anders afstapt als rechtuit. <br>
<br>
<a href=output/output_1.html></a><br>
<a href=output/output_2.html></a><br>
<a href=output/output_3.html></a><br>
<a href=output/output_4.html></a><br>
<a href=output/output_5.html></a><br>
<a href=output/output_6.html></a><br>
<a href=output/output_7.html></a><br>
<a href=output/output_8.html></a><br>
<a href=output/output_9.html></a><br>
<a href=output/output_10.html></a><br>
<a href=output/output_11.html></a><br>
<a href=output/output_12.html></a><br>
<a href=output/output_13.html></a><br>
<a href=output/output_14.html></a><br>
<a href=output/output_15.html></a><br>
<a href=output/output_16.html></a><br>
<a href=output/output_17.html></a><br>
<a href=output/output_18.html></a><br>
<a href=output/output_19.html></a><br>
<a href=output/output_20.html></a><br>
<a href=output/output_21.html></a><br>
<a href=output/output_22.html></a><br>
<a href=output/output_23.html></a><br>
<a href=output/output_24.html></a><br>
<a href=output/output_25.html></a><br>
<a href=output/output_26.html></a><br>
<a href=output/output_27.html></a><br>
<a href=output/output_28.html></a><br>
<a href=output/output_29.html></a><br>
<a href=output/output_30.html></a><br>
<a href=output/output_31.html></a><br>
<a href=output/output_32.html></a><br>
<a href=output/output_33.html></a><br>
<a href=output/output_34.html></a><br>
<a href=output/output_35.html></a><br>
<a href=output/output_36.html></a><br>
<a href=output/output_37.html></a><br>
<a href=output/output_38.html></a><br>
<a href=output/output_39.html></a><br>
<a href=output/output_40.html></a><br>
<a href=output/output_41.html></a><br>
<a href=output/output_42.html></a><br>
<a href=output/output_43.html></a><br>
<a href=output/output_44.html></a><br>
<a href=output/output_45.html></a><br>
<a href=output/output_46.html></a><br>
<a href=output/output_47.html></a><br>
<a href=output/output_48.html></a><br>
<a href=output/output_49.html></a><br>
<a href=output/output_50.html></a><br>
<a href=output/output_51.html></a><br>
<a href=output/output_52.html></a><br>
<a href=output/output_53.html></a><br>
<a href=output/output_54.html></a><br>
<a href=output/output_55.html></a><br>
<a href=output/output_56.html></a><br>
<a href=output/output_57.html></a><br>
<a href=output/output_58.html></a><br>
<a href=output/output_59.html></a><br>
<a href=output/output_60.html></a><br>
<a href=output/output_61.html></a><br>
<a href=output/output_62.html></a><br>
<a href=output/output_63.html></a><br>
<a href=output/output_64.html></a><br>
<a href=output/output_65.html></a><br>
<a href=output/output_66.html></a><br>
<a href=output/output_67.html></a><br>
<a href=output/output_68.html></a><br>
<a href=output/output_69.html></a><br>
<a href=output/output_70.html></a><br>
<a href=output/output_71.html></a><br>
<a href=output/output_72.html></a><br>
<a href=output/output_73.html></a><br>
<a href=output/output_74.html></a><br>
<a href=output/output_75.html></a><br>
<a href=output/output_76.html></a><br>
<a href=output/output_77.html></a><br>
<a href=output/output_78.html></a><br>
<a href=output/output_79.html></a><br>
<a href=output/output_80.html></a><br>
<a href=output/output_81.html></a><br>
<a href=output/output_82.html></a><br>
<a href=output/output_83.html></a><br>
<a href=output/output_84.html></a><br>
<a href=output/output_85.html></a><br>
</BODY>
</HTML>
]]>